7 - اگر كفران كنيد خداوند از شما بىنياز است ، و هرگز كفران را براى بندگانش نمىپسندد ، و اگر شكر او را بجا آوريد آن را براى شما مىپسندد ، و هيچ گنهكارى گناه ديگرى را بر دوش نمىكشد ، سپس بازگشت همه شما به سوى پروردگارتان است ، و شما را از آنچه انجام مىداديد آگاه مىسازد ، چرا كه به آنچه در سينه هاست آگاه است تفسير : همه شما را از نفس واحدى آفريد باز در اين آيات سخن از آيات عظمت آفرينش خداوند و بيان قسمت ديگرى از نعمتهاى گوناگون او در مورد انسانهاست . نخست از آفرينش انسان سخن مىگويد و مىفرمايد : « خداوند همه شما را از شخص واحدى آفريد ، سپس همسرش را از او خلق كرد » ( * ( خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها ) * ) . آفرينش همه انسانها از نفس واحد اشاره به مساله آفرينش آدم جد نخستين ماست ، كه اينهمه افراد بشر با تنوع خلقت ، و خلق و خوى متفاوت ، و استعدادها و ذوقهاى مختلف ، همه به يك ريشه باز مىگردد كه آن « آدم » است . تعبير به « * ( ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها ) * » در واقع اشاره به اين است كه خدا آدم را آفريد سپس همسرش را از باقيمانده گل او خلق كرد ( 1 ) . روى اين حساب آفرينش « حوا » بعد از آفرينش « آدم » بوده است و قبل از آفرينش فرزندان آدم . تعبير به « ثم » هميشه براى تاخير زمانى نيست بلكه گاهى براى تاخير بيان نيز مىآيد ، مثلا مىگوئيم كار امروز تو را ديديم سپس كار ديروزت را هم نيز مشاهده

--> ( 1 ) در حقيقت جمله فوق محذوفى دارد و در تقدير چنين است « خلقكم من نفس واحدة خلقها ، ثم جعل منها زوجها » .